Niech Hiob będzie przeklęty!

Egipcjanie przed podbojem obcych państw mieli zwyczaj przeklinać ich władców w imieniu swoich bóstw, aby osłabić ich siłę. Proces przeklinania wyglądał w ten sposób, że najpierw zapisywano imiona wszystkich władców, których zamierzano najechać, a potem w symbolicznym geście tłuczono tabliczki z listami imion tych władców. Znane jest wiele przykładów takich kłątw, ale jedna z nich jest szczególnie interesująca, ponieważ zawiera imię Hioba. Pozostałe informacje zawarte w tekście klątwy pozwalają przyjąć, że chodzi o biblijną postać.


Klątwa znana pod tytułem “Złorzeczenie Książętom Azji” pochodzi z okresu Średniego Państwa (2055 – 1650 p.n.e.) i zawiera listę książąt, przeciw którym Egipt udawał się na wojnę. Jednym z władców wymienionych na samych początku jest Job, władca Szutu[1]. Jest to często pojawiająca się w źródłach egipskich nazwa, którą należy utożsamiać z krajem Seta.


W źródle biblijnym nazwa ta pojawia się między innymi w proroctwie pogańskiego proroka Bileama.  Ziemia Seta utożsamiona została przez niego z krajem Seira (Lb 24, 17-18). Wiemy ze źródła biblijnego, ale także kilku egipskich oraz horyckich (!), że ziemia Seir była władana przez Horytów. Stary Testament podaje, że jednym z pierwszych królów tej ziemi był Jobab (Rdz 36,33)[2].

“Złorzeczenie Książętom Azji” wspomina także imiona Issahar i Zebulon[3]. Z genealogii z Księgi Kronik wiemy, że tak mieli na imię dwaj synowie Izraela żyjący w tym czasie co Elifaz, Teman (postaci z Księgi Hioba) i Hiob. Co ciekawe, imiona innych synów Izraela – Dan i Gad – zachowały się na pochodządzych z tego samego okresu tekstach z Mari (2800-1760 p.n.e.)[4]


Wiele jeszcze pozostało do odkrycia i zrozumienia, ale te i podobne informacje pozwalają mieć nadzieję, że nasza wiedza o czasach patriarchów, a także o konkretnych – niemal już legendarnych – postaciach będzie mogła zostać uaktualniona.

Od początku XX wieku, rogrzewana wciąż na nowo trwa dyskusja o historyczności osoby Hioba. Większość badaczy Starego Testamentu przyjmuje obecnie, że jest on postacią wymyśloną. Taki wniosek nie jest do przyjęcia dla chrześcijan broniących tradycyjnego poglądu na Pismo Święte. Prawda zapewne jak zwykle leży tam gdzie powinna, czyli gdzieś pomiędzy. Nie można jednak być biernym i zgadzać się na gotowe odpowiedzi. Trzeba się wysilać i podejmować próby zrozumienia, odkrywania.
[jumbotron bgcolor=”#0a0a0a”]
Złorzeczenie Książętom Azji
[/jumbotron]
[bs_well size=”md”]
Władca Gigantów, Erum i wszyscy jego wasale, którzy są z nim,
Władca Gigantów, Abijamimu, i wszyscy jego wasale, którzy są z nim,
Władca Gigantów, Akirum, i wszyscy jego wasale, którzy są z nim.
Władca kraju Seta, Job, i wszyscy jego wasale, którzy są z nim,
Władca kraju Seta, Kuszar, i wszyscy jego wasale, którzy są z nim,
Władca kraju Seta, Zebulon, i wszyscy jego wasale, którzy są z nim.
Władca kraju Aszkalona, Kalukim, i wszyscy jego wasale, którzy są z nim,
Władca Jerozolimy, Jakar-Ammu, i wszyscy jego wasale, którzy są z nim,
Władca Jerozolimy, Setjanu, i wszyscy jego wasale, którzy są z nim.
Wszyscy władcy Izypi, i wasale, którzy są z nimi.
Wszyscy Azjaci: z Babilonu, z Ullazu, kraju Gigantów, kraju Seta, Jimuaru, Kehermu, Rehobu, Jarimutu, Inhii, Akhi, Arkatu, Isinu, Jerozolimy, Askanu, Demitiu, Mutilu, Akhmutu, Jahenu i Izypi.
[/bs_well]

[1] The Ancient Near East: An Anthology of Texts and Pictures, red. James Bennett Pritchard, Princeton University Press, 2010, s. 329.
[2] Tamże, s. 322.
[3] Emmet John Sweeney, The Pyramid Age, Algora Publishing, 2006, s. 114.
[4] John Bright, A History of Israel, Westminster John Knox Press, 2000, s. 451.

4 Comments

  1. Czy nie myślisz Danielu że najlepszym dowodem na to że Hiob to postać historyczna jest Septuaginta i antyczny Koptyjski tekst Biblijny, gdzie w zakończeniu Księgi Hioba podano jego genealogię i pozycję.

    Pewnie znasz ten tekst, ale przetłumaczę go dla zainteresowanych.
    Skorygój mnie proszę jeśli załważysz w moim tłumaczeniu błędy.

    Linki do orginałów tłumaczonych na angielski:

    http://www.ecmarsh.com/lxx/Job/index.htm – Septuagint LXX

    http://khazarzar.skeptik.net/biblia/coptic/job_copt.pdf – Ancient Coptic

    Septuagint, LXX (Hiob Rozdział 42:17)

    – “17 And Job died, an old man and full of days: and it is written that he will rise again with those whom the Lord raises up.”

    {17 I zmarł Hiob, staruszek, dożywszy pełni swych dni: i jest napisane że zmartwychwstanie on, razem z tymi których Pan przywróci do życia.}

    – “This man is described in the Syriac book as living in the land of Ausis, on the borders of Idumea and Arabia: and his name before was Jobab;”

    {Ten człowiek (Hiob) jest opisany w Syryjskiej (Aramejskiej) Biblii jako żyjący w kraju Uz, na granicy Idumei (Edomu) i Arabii: i jego imię wcześniej było Jobab;}

    – “and having taken an Arabian wife, he begot a son whose name was Ennon.”

    { i wziąwszy sobie za żonę Arabską kobietę, miał on (Hiob) syna którego imię było Ennon.}

    – “And he himself was the son of his father Zare, one of the sons of Esau, and of his mother Bosorrha, so that he was the fifth from Abraam.”

    {A on sam (Hiob) był synem Zarego, jednego z synów Ezawa, i jego matki Bosorrhy, tak że był on (Hiob) piątą (generacją) od Abrahama.}

    – “And these were the kings who reigned in Edom, which country he also ruled over: ”

    { A to są królowie którzy rządzili w Edomie, w którym to kraju on (Hiob) również zarządzał}

    – “first, Balac, the son of Beor, and the name of his city was Dennaba:
    but after Balac, Jobab, who is called Job, …”

    {pierwszy, Balak, syn Beora, a nazwa miasta z którego zarządzał to Dennaba:
    ale po Balaku, (Edomem zarządzał) Jobab, który jest zwany Hiobem, …}

    – “And his friends who came to him were Eliphaz, of the children of Esau, king of the Thaemanites,”

    {A przyjaciele którzy przyszli do niego (Hioba) to byli Elifaz, z dzieci Ezawa, król Thamudczyków,}

    [Elifaz król Thamudczyków, który odwiedza Hioba to bardzo stary człowiek. Był on pierworodnym synem Ezawa, a Ezaw to pierworodny syn Izaaka, syna Abrahama.]

    – “Baldad sovereign the Sauchaeans,”

    {Bildad zarządca Szuitów,}

    [Szuici to potomkowie Szuły, syna Abrahama z jego trzecią żoną Keturą]

    – “Sophar king of Minaeans “.

    {Zohar król Minejczyków.}

    Ps. Bardzo ciekawy Blog, i interesujące linki do poszukiwań Prawdy.

    Pozdrawiam

    George

    Odpowiedz
  2. Dziękuję za komentarz.

    Dopisek w LXX znam i jest on znaczący, ale jako dowód sam w sobie służyć nie może. Trzeba na niego patrzeć jak na “świadectwo przekonań” tłumaczy LXX. Ten dopisek dowodzi tego, że istniała w III w. p.n.e. tradycja utożsamiania Joba z jakimś księciem. Nie chcę powiedzieć przez to, że dopisek LXX nie może mieć żadnego znaczenia do udowadniania historyczności Joba.

    Oprócz tej wzmianki o Jobie, księciu ziem Seira w źródłach egipskich istnieje kilka jeszcze przesłanek pozwalających rozpatrywać Joba w kontekście historycznym. (pomijam wzmianki z Pisma Świętego, w których Job jest jak najbardziej wspomniany jako król Edomski).

    Odpowiedz
  3. Masz rację Danielu że dopisek w XXL sam w sobie nie jest dowodem, ale jak piszesz, jest on dobrą wskazówką gdzie należy dowodów szukać.

    Bardzo chętnie przeczytam twoje teksty o Hiobie. Dodam też kilka swoich myśli na temat Hioba do tekstów które wcześniej opublikowałeś.

    Historia Hioba fascynowała mnie od wielu lat, i sam kiedyś pisałem tekst o Hiobie i jego księdze. Tekst ten “The Book of Job – Epiphany” pisałem w formie “research essay”, i choć nie został zakończony to możesz go przeczytać na:
    http://edom2012.wordpress.com/

    Czy wiesz Danielu że w pobliżu antycznego miasta Zohar, (obecnie w Salali w Omanie), gdzie kiedyś kończył się Szlak Kadzidłowy (rozpoczynający się w Gazie i przechodzący przez Edom), znajduje się grób Hioba 🙂

    Pozdrawiam

    George

    Odpowiedz
  4. Bardzo ciekawy artykół, pomocny w odrestaurowaniu historii Patryjarchów.

    Czy zastanawiałeś się Danielu kim mogli być ludzie którzy przeklinali człowieka o którym czytamy w Biblii:

    KSIĘGA HIOBA – Roxdział 1

    “(1) Żył w ziemi Us człowiek imieniem Hiob. Był to mąż sprawiedliwy, prawy, bogobojny i unikający zła.”

    Kim byli ci którzy przeklinali człowieka o którym nasz Bóg powiedział:

    “(8) Mówi Pan do szatana: A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba? Bo nie ma na całej ziemi drugiego, kto by tak był prawy, sprawiedliwy, bogobojny i unikający grzechu jak on.”

    (Ks. Hioba 1:1-22, Biblia Tysiąclecia)
    Internetowa Biblia 2000 v3.41 © 1994-2001

    Z pewnością nie byli to ludzie wielbiący naszego Miłosiernego Boga – Boga którego wielbił też Hiob.

    Z opisu władców i terenów, przeklinanych w tym tekście, możemy łatwo wywnioskować że klątwa skierowana jest przeciwko Hykosom, którzy podbili zarządzany przez potomków Jakuba / Izraela Egipt.

    Księga Jaszera dokładnie objaśnia nam kim byli Hykosi którzy zniewolili Izraelitów w Egipcie, choć sama nazwa “Hykosi” nigdy w tej księdze nie została użyta.

    Księga Jubileuszów i Testament Dwunastu Patryjarchów, w połączeniu z “mitologią egipską”, pozwalają nam zrozumieć kim był Set, i jak to się stało że Hiob (Job) był władcą “kraju Seta”.

    Bardzo pomocna w odrestaurowaniu tej historii jest równierz Biblijna Księga Rodzaju, i antyczna Historia Egipcjanina Sinuhe.

    Za “Gigantów” przeciwko którym skierowana jest ta klątwa, Arabowie uważali ludzi o których mówią do dziś “People of Ad”. Potomkowie “Adytów” zamieszkują do dziś tereny Południowej Arabii. Tradycja mowi że założycielką tego narodu Adytów / “People of Ad”, była Ada, a Adę i jej potomków, dobrze znamy z Księgi Rodzaju 36 i z zakończenia Księgi Hioba w greckiej Septuagincie.

    Tak że prawdziwą historię z tego okresu – okresu Patryjarchów można by było bardzo łatwo odrestaurować, problem jest w tym że komuś bardzo zależy na tym aby tak się nie stało.

    Pozdrawiam
    George

    Odpowiedz

Odpowiedz na „AnonymousAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *